من نباشم ......                           

من نباشم کــــــــی تو رؤیا ، موهاتو ناز می کنه ؟
کی با بالای شکستــــــــــــــه با تو پرواز می کنه ؟

راس بگو من که نباشم اخمــــــــــــــــای پیشونیتو
کی میاد دونه دونـــــــــــــه با حوصله باز می کنه ؟

من نباشم کی میاد موقع رفتــــــــــــــــن اشکاشو
می کنه بدرقـــــــــــــــــــــــــــه ی راه بلند سفرت ؟

من نباشم کی میگـــــــــــــــه همیشه حقا با توا ؟
واسه ی خاطر تو جـــــــــــــون می ده پشت پنجره

من نباشم کــــــــــی کلافت می کنه با سوالاش ؟
کی تو رو بهـــــــــــــم می ریزه ، با بیان خیالاش ؟

من نباشم کی تو هر چیزی بگی گوش می کنه ؟
کی به خاطر تو دنیــــــــــــــا رو فراموش می کنه ؟

من نباشم یــــــــــه روز امتحان کن و بگو چی شد
اگه امتحان می کردی تو ، چـــــه قد چیزا می شد

بعد امتحان اگه یه وقت کســـــــــــــی بود مث من
نشونم بده بگو شاگرد اولت کـــــــــــــــــــی شد ؟

                                                                         (مريـم حيدرزاده)        

کشتی در طوفان شکست و غرق شد.

فقط دو مرد توانستند به سوی جزیره ی کوچک بی آب و علفی شنا کنند و نجات یابنددو نجات یافته دیدند هیچ نمی توانند بکنند با خود گفتتند بهتر است از خدا کمک بخواهیم.دست به دعا شدند.برای اینکه ببینند دعای کدام بهتر مستجاب می شود به گوشه ای از جزیره رفتند.

نخست از خدا غذا خواستند.فردا مرد اول درختی یافت و میوه ای بر آن-آن را خورد سرزمین مرد دوم چیزی برای خوردن نداشت.هفته ی بعد مرد اول از خدا همسر و همدم خواست فردا کشتی دیگری غرق شد زنی نجات یافت و به مرد رسید در سمت دیگر مرد دوم هیچ کس را نداشت.

مرد اول از خدا خانه لباس و غذای بیشتری خواست فردا بصورتی معجزه وار تمام چیز هایی که خواسته بود به اورسید.مرد دوم هنوز هیچ نداشت. 

دست آخر مرد اول از خدا کشتی خواست تا او و همسرش را با خود ببرد.فردا کشتی آمد و در سمت او لنگر انداخت.مرد خواست بدون مرد دوم با همسرش از جزیره برود.

پیش خود گفت:مرد دیگر حتما شایستگی نعمت های الهی را ندارد چرا که در خواست های او پاسخ داده نشده.(پس همین جا بماند بهتر است).

زمان حرکت کشتی ندایی از آسمان پرسید:((چرا همسفر خود را در جزیره رها می کنی؟))پاسخ داد:((این نعمت هایی که به دست آورده ام همه مال خودم است همه را خود در خواست کرده ام در خواست های او که پذیرفته نشده.

پس لیاقت این چیز ها را ندارد.))

ندا مرد را سرزنش کرد:((اشتباه می کنی زمانی که تنها خواسته ی او را اجابت کردم این نعمتها به تو رسید.))مرد با حیرت پرسید:از تو چه خواست که باید مدیون او باشم؟از من خواست که تمام خواسته های تو را اجابت کنم.

باید بدانیم که نعمت ها مان حاصل درخواست های خود ما نیست.نتیجه ی دعای دیگران برای ماست.                                                             شاد باشید.

خدا را شکر که تمام شب صدای خرخر شوهرم را می شنوم.این یعنی او زنده و سالم در کنار من خوابیده است.

 خدا را شکر که دختر نوجوانم همیشه از شستن ظرفها شاکی است.این یعنی او در خانه است و در خیایان ها پرسه نمیزند.

خدا را شکر که مالیات می پردازم.این یعنی شغل و درآمدی دارم.

خدا را شکر که باید ریخت و پاش های بعد از مهمانی را جمع کنم.این یعنی در میان دوستانم بوده ام.

خدا را شکر که لباس هایم کمی برایم تنگ شده اند.این یعنی غذای کافی برای خوردن دارم.

خدا را شکر که در پایان روز از خستگی از پا می افتم.این یعنی توان سخت کار کردن رو دارم.

خدا را شکر که باید زمین را بشویم و پنجره ها را تمیز کنم.این یعنی خانه ای دارم.

خدا را شکر که در جایی دور جای پارک پیدا کردم.این یعنی هم توان راه رفتن دارم و هم اتوموبیلی برای سوار شدن.

خدا را شکر که سر و صدای همسایه ها را می شنوم.این یعنی می توانم بشنوم.

خدا را شکر که این همه شستنی و اتو کردنی دارم.این یعنی من لباسی برای پوشیدن دارم.

خدا را شکر که هر روز صبح زود باید با زنگ ساعت بیدار شوم.این یعنی من هنوز زنده ام. 

خدا را شکر که گاهی اوقات بیدار می شوم. این یعنی به یادم می آورد که اغلب اوقات سالم هستم.

خدا را شکر که خرید هدایای سال نو جیبم را خالی می کند.این یعنی عزیزانی دارم که می توانم برایشان هدیه بخرم.

چقدر خوبه که همه ی ما آدما برای همه چیز خدا را شکر کنیم.یعنی برای کوچکترین چیزی یا کاره جزئی همیشه شکر گذاره خدا باشیم.حتی این چیز هایی که کمتر به ذهنمون میرسه.خدا را شـــــــــــــــــــکر.